Beethoven Diabelli Variaties, Op. 120

De 33 variaties op een wals van Anton Diabelli, Op. 120, algemeen bekend als de Diabelli Variaties, is een reeks variaties voor de piano geschreven tussen 1819 en 1823 door Ludwig van Beethoven op een wals gecomponeerd door Anton Diabelli. Het wordt vaak beschouwd als een van de grootste sets variaties voor keyboard, samen met J.S. Bachs Goldbergvariaties, en het wordt zelfs beschouwd als een van de grootste pianowerken. Beethovens benadering van het thema is om enkele van de kleinste elementen ervan – de openingswending, de dalende kwart en kwint, de herhaalde noten – te nemen en daarop stukken van grote verbeeldingskracht, kracht en subtiliteit voort te bouwen. Beethoven zoekt geen afwisseling door toonsoortwisselingen te gebruiken en blijft het grootste deel van de set bij Diabelli's C-majeur. Het werk wordt gekwalificeerd als een 'microkosmos van Beethovens kunst', met een ongeëvenaarde behandelingsvariatie. In zijn Structural Functions of Harmony schrijft Arnold Schönberg dat de Diabelli Variaties "wat hun harmonie betreft, het verdienen om het meest avontuurlijke werk van Beethoven genoemd te worden".