Mahler Symfonie nr. 5

Gustav Mahler schreef zijn Symfonie nr. 5 tussen 1901 en 1902. Het werd voor het eerst gepubliceerd in 1904, met verdere herzieningen die in druk verschenen in 1905, 1911, 1964 en 2001. Gezien het feit dat het in de ene toonsoort begint en in een andere eindigt, en vanwege de onorthodoxe verdeling van de bewegingen, sprak Mahler zich uit tegen het gebruik van de toonsoort in de titel. De symfonie bestaat uit vijf delen die drie delen vormen en, ook al is het een complex werk, toch is het Mahlers populairste deel geworden, waarbij het Adagietto (misschien wel de populairste compositie van Mahler) soms door veel orkesten als een op zichzelf staand stuk wordt gespeeld. De partituur vereist een zeer groot orkest van 4 fluiten (alle 4 met de mogelijkheid om piccolo te spelen), 3 hobo's (3e verdubbeling van Engelse hoorn), 3 klarinetten in Bes en A (3e verdubbelingsklarinet in D en basklarinet), 3 fagotten (3e verdubbeling van de contrafagot), 6 hoorns in F, 4 trompetten in Bes en F, 3 trombones, tuba, pauken, snaredrum, basdrum, cimbalen, triangel, tam-tam, zweep, klokkenspel en strijkers. Een standaard optreden duurt ongeveer 70 minuten.