Antoine Dornel Muziek voor plaatjes vrij

Louis-Antoine Dornel was een Franse componist, klavecinist, organist en violist, die in Parijs woonde. Dornel kreeg waarschijnlijk les van organist Nicolas Lebègue. In 1706 werd hij benoemd tot organist van de kerk van Sainte-Marie-Madeleine-en-la-Cité, waar hij het stokje overnam van François d'Agincourt. Hij werd tweede in de strijd om de post na Jean-Philippe Rameau, die uiteindelijk de voorwaarden van de kerkelijke autoriteiten weigerde. Van 1714 tot 1748 bekleedde hij verschillende organistenposten in Parijs. In 1719 werd hij na de dood van André Raison benoemd tot lid van de abdij van Sainte-Geneviève. Van 1725 tot 1742 werd Dornel benoemd tot opvolger van du Boussetto als muziekmeester van de Académie Française. Hij moest een grootschalig motet voor koor en orkest componeren, dat elk jaar door de Académie zou worden uitgevoerd op de feestdag van Saint Louis (25 augustus), maar geen enkele overleefde. Dornels werken voor klavecimbel en voor orgel stonden destijds hoog aangeschreven, waarbij het Mercure de France beweerde dat ze "fort estimées et de très gemakkelijke exécution" waren (goed gewaardeerd en gemakkelijk te spelen). We weten weinig meer over de rest van zijn carrière, behalve dat zijn laatste overgebleven orgelmanuscript uit 1756 dateert. Omdat Dornel geen betaalde hofmuzikant was, moest hij reageren op de smaak van de concertverenigingen die door de Fransen waren opgericht. aristocratie, en in het bijzonder de populariteit van de sonatevorm die werd gepromoot door de in Italië opgeleide Marc-Antoine Charpentier, evenals van traditionele suites van Franse dansen.