Francesco Paulo Frontini Muziek voor plaatjes vrij

Francesco Paolo Frontini was een Italiaanse componist. Hij studeerde muziek bij zijn vader, componist Martino Frontini; hij studeerde ook viool bij Santi D'Amico en speelde op 13-jarige leeftijd een concert met hem in de stadsconcertzaal. Op 15-jarige leeftijd werd zijn eerste compositie, een Qui tollis, gespeeld in de kathedraal van de stad, onder leiding van Pietro Antonio Coppola. In 1875 schreef Frontini zich in aan het conservatorium van Palermo, waar hij studeerde bij Pietro Platania; Van daaruit ging hij naar het conservatorium in Napels, waar hij zijn diploma compositie behaalde onder leiding van Lauro Rossi. van zijn eerste substantiële composities was een begrafenismis ter ere van Pietro Coppola. In 1881 vond de première plaats van een melodrama in drie bedrijven, Nella; verdere opera's volgden, te beginnen met Sansone in 1882, Aleramo (gebaseerd op de legende van Adelasia en Aleramo) in 1883, Fatalità in 1890, Malia (op een libretto van Luigi Capuana) in 1891 en Il Falconiere in 1899. zijn lyrische gedicht Medio-Evo kreeg lovende kritieken van Jules Massenet. Hij schreef muziek voor het eenakter Vicolo delle belle van Saverio Fiducia, evenals voor de komedie U Spiridu van Antonino Russo Giusti, die in 1920 in het gemeentetheater werd vertoond onder leiding van Gaetano Emanuel Calì. Hij schreef in die tijd ook een aantal religieuze en wereldlijke koorcomposities. Frontini schreef ook talloze liederen, melodieën, serenata's en romances; de meest populaire hiervan waren zijn Serenata araba, Il piccolo montanaro en een triomfmars. Naast zijn activiteiten als componist gaf hij les in muziek en contrapunt aan het Ospizio di Beneficenza.