Gherardello Da Firenze Muziek voor plaatjes vrij

Gherardello da Firenze (ook Niccolò di Francesco of Ghirardellus de Florentia) was een Italiaanse componist van het Trecento. Hij was een van de eerste componisten uit de periode die ook wel bekend staat als de Italiaanse ars nova. Gherardello in zijn tijd bekend stond om zijn heilige muziek, is er weinig van bewaard gebleven. Een Gloria en een Agnus Dei, beide van Gherardello, behoren tot slechts een handvol massabewegingen van Italiaanse componisten van vóór 1400. De stijl van Gherardello's massabewegingen is vergelijkbaar met die van het madrigaal, hoewel emotioneel ingetogener: ze zijn voor twee stemmen , die het grootste deel van de tijd samen zingen, met af en toe passages waarin ze afwisselend zingen. De wereldlijke muziek van Gherardello is in grotere overvloed bewaard gebleven. Tien madrigalen, allemaal voor twee stemmen; vijf ballata's, allemaal voor één stem; en een zeer beroemde caccia, Tosto che l'alba, die voor drie stemmen is, is bewaard gebleven. Stilistisch is zijn muziek typerend voor het vroege Trecento, waarbij de stemmen meestal tegelijkertijd dezelfde woorden zingen, behalve de caccia, waarin de bovenste twee stemmen een snel bewegende canon zingen en de laagste stem een vrij gecomponeerde partij zingt. langere noten. De meeste muziek van Gherardello is bewaard gebleven in de 15e-eeuwse Squarcialupi Codex, hoewel verschillende andere manuscripten, allemaal uit Toscane, werken van hem bevatten. Een portret op de pagina's van de Codex die aan zijn muziek zijn gewijd, is hoogstwaarschijnlijk van hem (elke componist in dat verluchte manuscript is afgebeeld).