Mozart Koncert na flet i harfę C-dur K. 299/297c

Wolfgang Amadeus Mozart napisał swój Koncert na flet, harfę i orkiestrę C, K. 299/297c w roku 1778. Jest to jeden z zaledwie dwóch prawdziwych koncertów podwójnych, które napisał, a także jedyny utwór muzyczny Mozarta zawierający harfę. Został zamówiony przez Adriena-Louisa de Bonnières, księcia de Guénes, na użytek jego i jego starszej córki, Marie-Louise-Philippine. W tamtym czasie harfa była wciąż w fazie rozwoju i nie była uważana za instrument standardowy, a opinia Mozarta na jej temat była co najmniej wątpliwa, ponieważ nigdy więcej na niej nie komponował. W rzeczywistości partia harfy bardziej przypomina adaptację partii fortepianu. Utwór ma zasadniczo formę Symfonii koncertującej, która cieszyła się wówczas ogromną popularnością w Paryżu. Utwór jest jednym z najpopularniejszych tego typu koncertów w repertuarze i często można go znaleźć na nagraniach poświęconych któremukolwiek z występujących w nim instrumentów. W końcu Mozart zaczął pogardzać szlachcic, który go zlecił, który nigdy nie zapłacił kompozytorowi za to dzieło.