Pachelbel Canon i Gigue D-dur (kwartet fletowy w aranżacji)

Kanon i Gigue D-dur Johana Pachelbela, popularnie zwane Kanonem Pachelbela, to do dziś jeden z najpopularniejszych utworów barokowych. Podobnie jak inne dzieła kompozytorów sprzed 1700 roku, przez wieki pozostawała nieodkryta i została opublikowana w 1919 roku przez Gustava Beckmanna w ramach jego artykułu o muzyce Pachelbela. Data i okoliczności powstania utworu pozostają nieznane, choć wiele się domyśla (jedna z popularnych teorii głosi, że został on napisany dla Johanna Christopha Bacha, brata Johanna Sebastiana, z okazji jego ślubu, jak miał go kiedyś uczyć Pachelbel). Utwór, pierwotnie przeznaczony na trio skrzypiec i continuo, jest obecnie wykonywany przez wiele różnych zespołów instrumentalnych (prawie zawsze z pominięciem koncertu). Technicznie rzecz biorąc, jest to kanon unisono składający się z trzech części, chociaż ma czwartą niezależną część, w której gra bas. Od czasu publikacji utwór stał się niezwykle popularny, a jego progresja akordów stała się czymś w rodzaju podstawowego źródła tekstów piosenek. Dlatego mówi się, że ma on wpływ na wiele popularnych piosenek i utworów.