Schubert Sonata arpeggiańska, D. 821

Franz Schubert napisał swoją Sonatę a-moll na arpeggia i fortepian, powszechnie znaną jako Sonatę Arpeggione w 1824 roku. Jest to utwór składający się z trzech części i stanowi jedyną godną uwagi kompozycję na arpeggione, która zachowała się. Samo dzieło zostało opublikowane pośmiertnie, przez co arpegionne nie tylko nie było już nowością, ale wręcz zanikło jako instrument. Obecnie utwór ten wykonywany jest najczęściej w duecie wiolonczelowo-fortepianowym. Trwa około 20 minut i jest skatalogowany jako D. 821.