Skrjabin 12 Etudes, Op. 8

Alexander Skrjabin componeerde zijn Etudes voor piano, Op. 8, in 1894. Ze werden het jaar daarop gepubliceerd en vertegenwoordigen op een mooie manier Skrjabins vroege werk. De Étude in D mineur, nr. 12, staat vooral bekend om zijn vele technische uitdagingen, waaronder verraderlijke stukken met intervallen tot een elfde, talloze sprongen in de linkerhand, repetitieve akkoordaanslagen en overvloedige octaven. Het dramatische motief en het ontroerende recitatief van de solo in de hogere stemmen op de akkoordachtergrond zijn kenmerkend voor Skrjabins vroege creaties. De rechterhand speelt altijd octaven, behalve het einde van het stuk. Op dezelfde manier springt de linkerhand voortdurend rond totdat het slotakkoord wordt aangeslagen. Het is een favoriet stuk onder artiesten en publiek.