Scriabin 12 Etiud op. 8

Aleksander Skriabin skomponował swoje Etiudy na fortepian op. 8 w 1894 r. Opublikowane w następnym roku doskonale reprezentują wczesną twórczość Skriabina. Etiuda cis-moll, nr 12, słynie szczególnie z wielu wyzwań technicznych, w tym zdradliwych odcinków z interwałami aż do jedenastej, licznych skoków w lewej ręce, powtarzalnych uderzeń akordów i obfitości oktaw. Motyw dramatyczny i poruszający recytatyw solówki w głosach wyższych na tle akordowym jest charakterystyczny dla wczesnej twórczości Skriabina. Prawa ręka zawsze gra oktawy, z wyjątkiem zakończenia utworu. Podobnie lewa ręka nieustannie skacze, aż do uderzenia ostatniego akordu. Jest to ulubiony utwór wykonawców i publiczności.